شمارهٔ ۸۴ - وله ایضا محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف شخصیتی به نام "همایون فارس" می‌پردازد که در میدان دولت کاورند حضور دارد. شاعر می‌گوید که هر ستاره‌ای به کاه و جو نیاز دارد، اما او از این امر فراری است و تنها به خاطر دستورات زمان، کاه را می‌پذیرد. او بر این باور است که رساندن این "حیوان" (احتمالاً نمادی از ناپایداری یا دشواری) ضروری است، اما مهم‌تر از آن، باید توجه بیشتری به مسیری که باید طی کند داشته باشد. در انتها، شاعر از خواننده می‌خواهد که با دقت به نوشته‌هایش توجه کند تا مشکلاتش حل شود و از بی‌خانمانی نجات یابد.