شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
گل حدیقه دل خواجگی که بود قدش
نهال تازه رس بی مثال گلشن جان
ز پا فتاد و خرد گفت بهر تاریخش
هزار حیف ازان نونهال گلشن جان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف زیبایی و fragility یک گل تازه رسیده در باغی می‌پردازند. شاعر از زیبایی این گل یاد می‌کند و از افتادن و خرابی آن با حسرت یاد می‌کند. او به نوعی از زیبایی و لطافت زندگی و زودگذر بودن آن سخن می‌گوید.