شمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرماید محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف یک واقعه‌ی تلخ و فتنه‌آمیز می‌پردازد که بر اثر آن، جهانی غمگین شده است. حوادث موجب آتش‌سوزی و دود در آسمان و زمین گردیده و ارتباط زمان‌ها و دوره‌ها را مختل کرده است. شاعر به دو شخصیت اشاره دارد؛ یکی که دارای کمالات علمی و دینی است و دیگری که دانش را از علی گرفته و علم شریعت را در دست دارد. سپس اشاره می‌کند که با عزیمت به سفر آخرت، او از دنیای فانی رخت بر بسته و به آرامش جاوید رفته است. شاعر از فرقت این عالم بزرگ اندوهگین است و طرز بیان وفات او را مکرراً یادآوری می‌کند. در پایان، او اشاره می‌کند که تاریخ وفات این عالم در بیت هشتم نهفته است.