رباعی شمارهٔ ۳۹ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این موضوع اشاره دارد که در قضا و قدر، وجود انسان مانند آینه‌ای صیقلی، حقیقتی نمایان می‌کند. شاعر به شرم و حیا اشاره می‌کند و می‌گوید اگر در روز قیامت چشمی به ما نگاه کند، تصویری از ما مانند آینه به نمایش درخواهد آمد. به طور کلی، این اشعار تأکید بر تأثیر اعمال و حالت‌های درونی انسان دارند.