رباعی شمارهٔ ۴۷ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کوی تو قبله‌گاه ارباب قبول
بی‌سجدهٔ تو طاعت ما نا مقبول
محراب بلند کعبهٔ ابرویت
کز دور مرا به سجده دارد مشغول
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به عشق و ارادت خود به معشوق اشاره می‌کند. او معشوق را به عنوان قبله و محور عبادت خود معرفی می‌کند و می‌گوید که بدون سجده و احترام به او، طاعت و بندگی‌اش بی‌فایده است. همچنین اشاره می‌کند که ابروهای معشوق همچون محراب کعبه است و او را به سجده و عبادت مشغول کرده است. این شعر نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات عشق و ارادت به معشوق است.