رباعی شمارهٔ ۶۶ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و وابستگی عمیق به معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که چون عشق و مهر معشوق را در دل پنهان دارد، باید با وجود رسوایی در دنیا، از عشق خود کاملاً راضی باشد. او احساس می‌کند که نمی‌تواند به هیچ کس جز معشوق خود نگاه کند و در واقع دنیای بدون او برایش بی‌معناست.