رباعی شمارهٔ ۷۲ محتشم کاشانی
محتشم کاشانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شیخ که هست دایم از نخوت تو
در طعنهٔ آلایش من عصمت تو
گر عفو خدا کم بود از طاعت تو
دوزخ ز من و بهشت از حضرت تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به شیخی خطاب می‌کند که از خودپسندی‌اش دائم در حال خودبزرگ‌بینی است. او بیان می‌کند که اگر بخشش خداوند از عبادت شیخ کمتر باشد، عذاب و جهنم از او (شاعر) و بهشت از شیخ خواهد بود. شاعر به نوعی این تفاوت را در تقدیر و سرنوشت بین خود و شیخ اشاره می‌کند.