رباعی شمارهٔ ۷۶ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر اشاره به فیض و برکت نا محصوری دارد که از خجلت و شرم برمی‌خيزد. شاعر می‌گوید اگر آب زمزم از زمین بیرون بزند، جای تعجب نیست که آتش عشق و زیبایی معشوق در دل آن جوشیده باشد. در واقع، تصویر رخ دلبر به قدری جذاب است که می‌تواند باعث شعله‌ور شدن آتش عشق در درون انسان شود.