رباعی شمارهٔ ۷۷ محتشم کاشانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به زیبایی چشمان محبوبش اشاره کرده و می‌گوید که برای تماشای او باید به تماشایش بنشیند. اما وقتی به چهره‌اش نگاه می‌کند، همه کارهایش تحت تأثیر قرار می‌گیرد و نفسش بند می‌آید. به نوعی، زیبایی او باعث شده که شاعر از کار و زندگی‌اش بازبماند.