شمارهٔ ۱۱۶ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و بیانگر احساسات عمیق عاشقانه است. شاعر از چشم معشوقه‌اش سخن می‌گوید و می‌گوید که نمی‌داند چه عطری از آن چشمش برخواسته که دل و دین هر دو را تحت تاثیر قرار داده است. او به شب‌هایی اشاره می‌کند که ملایک در عشق او می‌رقصند. شاعر همچنین از وجود دلربایانی در میخانه صحبت می‌کند که راه عشق و دیوانگی او را تعیین کرده‌اند. در پایان، او از حالتی که به خاطر عشق و شراب می‌سوزد، می‌گوید و نشان می‌دهد که چگونه این عشق می‌تواند انسان را دیوانه کرده و به عرش ببرد.