شمارهٔ ۲۶۲ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی معشوقش می‌پردازد. او می‌گوید که نمی‌تواند از بلبلی که در دلش می‌خواند دور شود، زیرا در این مکان، مانند بهشتی است که قفسش را به چمن تشبیه کرده است. او با استفاده از جواهرات مانند یاقوت و لعل نیز به توصیف زیبایی محبوبش پرداخته و بیان می‌کند که چشمان معشوقش از شراب و ناز خمار کرده است. در نهایت، شاعر به عشق و خون گرمی که از مهر محبوبش در وجودش می‌جوشد اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ چیز به اندازه عشق او برایش مهم نیست.