شمارهٔ ۶۴ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف تاثیرات عمیق عشق و معشوق می‌پردازد. او بیان می‌کند که عشق تنها معشوقش را در نظر دارد و هیچ چیز دیگری برایش اهمیت ندارد. آتش عشق در دل او تنها شعله‌ای از درد و سوزش به جا می‌گذارد و هیچ جزئیات مثبتی نمی‌گذارد. شاعر از ناامیدی و اشک‌هایش می‌گوید و بر غبار دلش تاکید می‌کند. عشق او به معشوق باعث می‌شود که هیچ کس دیگری در زندگی‌اش جایگاهی نداشته باشد و نهایتا عشقش مانند گلی در این باغ گلی مخصوص خودش رشد می‌کند. بلبل نیز تنها به گل می‌نگرد و از دیگر چیزها غافل است.