شمارهٔ ۷ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از عاشقانه‌های شاعر در وصف عشق و دلتنگی است. شاعر از باد می‌خواهد که پیغام عاشقی را به معشوق برساند و او را در جمع عاشقان بیاراید. او از درد فراق و دوری از محبوب سخن می‌گوید و احساس می‌کند که صبرش به پایان رسیده است. شاعر به یادهایی از عشق و آرزوهایش اشاره می‌کند و امیدوار است که خبری از معشوق دریافت کند تا آرامش یابد. در نهایت، ناله‌های او نشان‌دهنده شدت عشق و longing اوست که هرگز جواب نمی‌گیرد.