شمارهٔ ۸۱ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گوشت کجا به ناله‌ام ای‌دل فریب هست
آن گلبنی که صد چو منت عندلیب هست
در وادیی که شوق بود راهبر چه باک
گر هر قدم هزار فراز و نشیب هست
دعوای ناتوانیت ای خسته کی سزاست
تا قوت کشیدن ناز طبیب هست
کوشش چه لازمست که از خوان وصل یار
خواهد رسید قسمت ما گر نصیب هست
نالم کی از جفای تو داغم از این که نیست
بهر منت وفا و برای رقیب هست
مشتاق را ز ناله مکن منع بر درت
هرجا گلیست زمزمه عندلیب هست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به احساسات عاشقانه و چالش‌های عشق می‌پردازد. او با اشاره به ناله و درد دل ناشی از عشق، به زیبایی و شوق موجود در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه در این مسیر سختی‌ها و مشکلاتی وجود دارد، اما عشق راهنمای اوست. همچنین، از ناامیدی و ناتوانی سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که تلاش برای رسیدن به محبوب لازم نیست، زیرا اگر قرار باشد، عشق به او خواهد رسید. شاعر در نهایت بیان می‌کند که از ناله‌های عاشقانه‌اش نباید جلوگیری کرد، چرا که هر جا زیبایی وجود دارد، آواز عشق نیز هست.