شمارهٔ ۶ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای رشته بندگیت در گردن ما
هم از تو بود رو بتو آوردن ما
ما را بگنه مگیر از لطف که هست
زامید عطای تو گنه کردن ما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بندگی و وابستگی انسان به خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که وجود این بندگی از خداوند است و اوست که انسان را به خود نزدیک کرده است. همچنین از خداوند می‌خواهد که با وجود گناهانش، او را از رحمت و لطف خود محروم نکند و به عطای خود ادامه دهد.