شمارهٔ ۹۲ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از صبحی سخن می‌گوید که دعا و خواسته‌ها به آن پیوسته‌اند و تأکید می‌کند که در این نعمت‌ها نباید محدودیت یا بند و بستی وجود داشته باشد. او از شبنم که به زمین فرود آمده یاد می‌کند و از خواننده می‌خواهد که از خواب بیدار شود، پیش از آنکه آب از بلندی‌ها به زمین بیفتد. به طور کلی، شعر به بیداری و استفاده از فرصت‌ها پیش از آنکه دیر شود، اشاره دارد.