شمارهٔ ۹۳ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به دو دسته از انسان‌ها اشاره می‌کند: کسانی که در گفتگو و دانش به ثمر رسیده‌اند و آنها که به واسطه زهد و تقوا در دنیا مشهور شده‌اند. او هشدار می‌دهد که از افرادی که به پرستش خدا می‌پردازند و در عین حال لاف می‌زنند، نباید شنید؛ زیرا دوستان واقعی خداپرستان، گروه دیگری هستند.