شمارهٔ ۱۲۹ - قطعه از غزل سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خسرو گیتی ستان سبحانقلی خان شاه عصر
خاک پای او جواهر سرمه چشم تر است
کوکب طالع شد از ذات شریفش نامدار
بر زمینش آفتاب افتاده چون خشت زر است
کوکب است این یا طلوع شمس یا بدر منیر
یا سپهر پر کواکب یا فروزان اختر است
قرص خورشید است یا مه پاره یی برج شرف
ربع مسکون است یا آئینه اسکندر است
خاتم جمشید یا مهر سلیمان است این
یا نگین شاه با عدل رعیت‌پرور است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شخصیت و مقام بزرگ سبحانقلی خان، شاه عصر خسرو گیتی ستان، است. شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا و مجلل، او را به کوکبی درخشان، خورشید و ماه تشبیه می‌کند که نشان از عظمت و ارزش او دارد. در این اشعار، به ویژگی‌های برجسته سبحانقلی خان اشاره شده و او به عنوان نمونه‌ای از عدالت و خوشبختی در میان مردم توصیف می‌شود.