شمارهٔ ۱۳۸ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
دور آن رخسار و جور آسمان خواهد گذشت
فصل باغ و روزگار باغبان خواهد گذشت
دولت پا در رکاب شبنم و گل عاقبت
از چمن ماننده آب روان خواهد گذشت
کامرانی های خطت یک دو روزی بیش نیست
چشم تا بر هم زنی این کاروان خواهد گذشت
گرچه آن زلف از کفم امروز دامن می کشد
صد ره از پهلوی من دامن کشان خواهد گذشت
در فراق سرمه چندان گریه ها سازی که آب
از سر آن کاکل عنبرفشان خواهد گذشت
زردروئی ها تو را نسناس خواهد ساختن
بر سرت سودای رنگ زعفران خواهد گذشت
سیدا را از نظر انداختی با حرف غیر
هر چه کردی از سر این ناتوان خواهد گذشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زودگذری روزگار و زیبایی‌های زندگی است. شاعر به توصیف فصل‌ها و تغییرات آن‌ها می‌پردازد و اشاره می‌کند که مانند یک کاروان، همه چیز به سرعت می‌گذرد. زیبایی‌ها و خوشی‌ها نیز در نهایت با گذر زمان از بین می‌روند. شاعر همچنین به غم و اندوه ناشی از فراق و پژمردگی یاران اشاره می‌کند و به زردرویی و دلتنگی‌ها اشاره دارد. در نهایت، او هشدار می‌دهد که دنیا و خوشی‌هایش ناپایدارند و همه چیز به مرور زمان فراموش خواهد شد.