شمارهٔ ۱۵۰ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
دل در برم چو کعبه دیار محمد است
همچون مدینه سینه حصار محمد است
آن نکهتی که تازه دماغ بهشت ازوست
بوی گل همیشه بهار محمد است
ایجاد آسمان و زمین با طفیل اوست
وینها همه برای نثار محمد است
بر دشمنان خویش نکرده دعای بد
خلق نکو به خصم شعار محمد است
در باغ شبنمی که به رخساره گل است
از قطره های گرم عذار محمد است
مرغان شاخ سدره کبابی در آتشند
طاووس باغ خلد شکار محمد است
رضوان ز باغبانی فردوس فارغ است
بر هر گل زمین که قرار محمد است
از هول روز حشر چو اصحاب ایمن است
هر کس که سیدا به جوار محمد است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف محبت و جایگاه والای محمد (ص) می‌پردازد. شاعر قلب خود را به‌مثابه کعبه‌ای برای محبت محمد معرفی می‌کند و سینه‌اش را به مدینه‌ای برای او تشبیه می‌کند. او از بوی خوش و زیبایی‌های بهشت به‌واسطه پیامبر سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که آسمان و زمین به خاطر وجود او خلق شده‌اند. همچنین، شاعر به محبت و عدم دعا به دشمنان اشاره می‌کند و بر نیکی پیامبر تأکید می‌کند. در نهایت، او به مقام والای محمد (ص) در روز قیامت و آرامش پیروان او اشاره می‌کند.