شمارهٔ ۲۱۴ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
مرا در دیده همچون سرمه جا گردی چه خواهد شد
تو ای بیگانه مشرب آشنا گردی چه خواهد شد
به جان خرمنم ای برق تا کی می زنی آتش
به گرد دانه ام چون آسیا گردی چه خواهد شد
به درویشان زکوة مال باشد فرض شاهان را
تو هم گر دستگیر این گدا گردی چه خواهد شد
مکن منع از تماشای نگاهم طاق ابرو را
به این بیچاره محراب دعاگردی چه خواهد شد
به تکلیف من مشتاق ای گل پنبه در گوشی
به سوی خانه خود رهنما گردی چه خواهد شد
دلم تا وا شود چین از جبین بگشا و ساغر کش
مرا امروز باغ دلگشا گردی چه خواهد شد
ندارد روی صحت بی تو داغم ای طبیب من
به درد بی دوای من دوا گردی چه خواهد شد
دلم گردیده کوه آهن از پیکان بیدادست
مرا ای سنگدل آهن ربا گردی چه خواهد شد
به راهت سیدا افتاده است امروز رحمی کن
به این بی‌دست و پا گر دست و پا گردی چه خواهد شد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و استعاره‌های عمیق، احساسات و خواسته‌های خود را بیان می‌کند. او از محبوبش می‌خواهد که چگونه در زندگی‌اش تأثیرگذار خواهد بود و چه تغییراتی در او ایجاد خواهد کرد. شاعر به جرقه‌های عشق، توجه به درویشان، و نیاز به کمک و شفای خود اشاره می‌کند. او می‌خواهد بداند اگر محبوبش به او نزدیک شود، چه تحولی در دل و زندگی‌اش ایجاد خواهد شد. به‌طور کلی، شعر درمورد امید، شفقت و تأثیر عشق بر زندگی انسان‌هاست.