شمارهٔ ۲۲۷ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک عاشق بیانگر احساسات عمیق و غمناک اوست. او توضیح می‌دهد که عاشقانه و دلنشین است، اما در عین حال غم و درد به او سایه افکنده‌اند. او به نامش در جمع شاعران اشاره می‌کند و اینکه عشقش باعث روشنایی دل او شده، هرچند که او همچنان در عذاب است. دل او پر از آتش و آرزوست اما تاثیری بر روی آن ندارد. او به رغم عریانی و عدم داشتن دردی برای دیگران، از دیگران کمک دریافت نکرده و در نهایت به تلخی عمرش اشاره می‌کند. در پایان، او توصیف می‌کند که در حالی که به نظر مشهور می‌رسد، اما از درد و رنج رهایی نیافته است.