شمارهٔ ۲۳ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی است برای آمدن یک معشوق یا نجات‌دهنده به نام "خضر" و "عیسی"، که اشاره به طلب کمک و آرامش در دل شاعر دارد. شاعر از درد و رنج خود سخن می‌گوید و می‌خواهد که معشوقش، که نماد زیبایی و آرامش است، به او نزدیک‌تر شود. او همچنین به تمثیل‌های دینی و فرهنگی، مثل کعبه و چشمه زمزم، اشاره می‌کند و با احساس عمیق، از غم و زخم‌های دل خود می‌نالید و انتظار دارد که این معشوق در لحظه‌ای خاص او را نجات دهد و به زندگی‌اش رنگ و بویی تازه بدهد. در کل، شعر سرشار از اشتیاق و longing (خواستن) است.