شمارهٔ ۳۱۷ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جنت لبالب است ز نام چهار یار
رضوان بود غلام غلام چهار یار
آنها که پی به کعبه مقصود برده اند
آورده اند رو به مقام چهار یار
تا روز حشر منبر و محراب جا بجاست
از بس که محکم است نظام چهار یار
آنها که طی کنند جهان را به یک قدم
آیند روز و شب به سلام چهار یار
در گوش ساکنان در روضه بهشت
چون حلقه زر است کلام چهار یار
از بهر پایبوسیشان سر نهاده اند
بر هر زمین رسیده پیام چهار یار
ای سیدا ز چشمه کوثر دهند آب
از هر زبان که سر زده نام چهار یار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش و عظمت چهار یار (معمولاً اشاره به چهار امام شیعه) می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که بهشت و جنت پر از نام این چهار یار است و رضوان (خزانه‌دار بهشت) نیز خدمتگزار آنهاست. کسانی که به کعبه هدف نزدیک شده‌اند، به آنها روی آورده‌اند. این چهار یار از قدرت و جایگاه والایی برخوردارند و به طور مداوم در روز قیامت و در عالم برزخ مورد احترام و سلام قرار می‌گیرند. همچنین، کلام آنها برای ساکنان بهشت مانند حلقه‌های طلاست و بر سر تعظیم به پای آنها، پیام‌هایشان به سرتاسر زمین منتشر می‌شود. در نهایت، شاعر از سیدا (امام) می‌خواهد که از چشمه کوثر، آب را به نام این چهار یار توزیع کند.