نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۶ سیدای نسفی

سیدای نسفی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

با اهل جاه ناخن زاغ و پلنگ باش

در کام شیر اره پشت نهنگ باش

در مجلسی که نیست مروت درو مرو

در شیشه یی که نیست در او باده سنگ باش

همخانگی به صورت دیوار پیشه کن

یکجا نشین مصاحب ناموس و ننگ باش

خواهی که پا نهی بسر اهل روزگار

در باغ دهر چون گل رعنا و رنگ باش

محتاج دستگیریی کس چون کمان مباش

بیرون اگر ز خانه برایی خدنگ باش

از صحبت گرفته جبینان حذر نمای

آنجا که نیست وسعت مشرب به تنگ باش

بر پشت و روی آئینه ای سیدا ببین

گاهی به خویش صلح کن و گه به جنگ باش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به نوعی توصیه‌ها و راهنمایی‌هایی برای زندگی در جامعه و روابط اجتماعی هستند. شاعر به خواننده می‌گوید که در تعامل با افرادی که ناپسند و بی‌مروت هستند، ظاهری متناسب داشته باشد و در مواجهه با چالش‌ها و ناملایمات، خود را قوی و مقاوم نشان دهد. او به ضرورت توجه به موقعیت‌ها و ارتباطات اجتماعی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در انتخاب دوستی‌ها و همراهی‌ها، باید هوشمندانه عمل کرد. در نهایت، دعوت به تجدیدنظر در رابطه با خود و دیگران وجود دارد و از خواننده خواسته می‌شود که در زندگی، هم زمان صلح و هم جنگ را تجربه کند.