شمارهٔ ۳۵۸ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر با توصیف زیبایی‌های گل و تأثیر آن بر احساسات و محیط پیرامون اقدام به نشان دادن رابطه عاطفی انسان با گل‌ها می‌کند. شاعر به آتشین بودن و شور و شوق درون گل‌ها اشاره می‌کند و به سوختن عندلیبان در اثر زیبایی و گرمی گل‌ها می‌پردازد. او درباره‌ی گل‌های بی‌خودی که از زمین می‌رویند، صحبت می‌کند و به تاثیر منفی تماشا و تحسین گل بر آن‌ها اشاره دارد. همچنین، به حالت غنچه‌ها و شکوفایی آن‌ها با تشبیه به ساقی‌های پر شراب می‌پردازد و نقش گل‌فروشان را در زیبایی و بهره‌مندی از گل‌ها نشان می‌دهد. در نهایت، به این نکته می‌رسد که باغبان به رغم زحماتش، از زر و ثروت بهره‌ای نمی‌برد.