شمارهٔ ۴۶۲ - قطعه سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش مقام و جایگاه رفیع سبخانقلی خان می‌پردازد. او را با قیصر روم و خاقان مقایسه کرده و می‌گوید که برکت ورود او به بخارا به قدری زیاد است که خاک در چشم هندو صفاهان می‌شود. به خاطر وجود او، دنیا در انتظار جلوسش ایستاده و تختی همچون تخت سلیمان برای او برپا شده است. زیبایی او در مقامش نمایان است و حتی فلک نیز از بلندی‌اش به زمین افتاده و زمین از سنگینی مقامش شگفت‌زده است. در نهایت، شاعر به پایان دوران او اشاره کرده و جایگاهش را در تاریخ ثبت می‌کند.