شمارهٔ ۵۱۵ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به توصیف شخصی می‌پردازد که با سرخی چهره و اثر نوشیدن شراب به دیدن او آمده است. او از این مهمان می‌پرسد که چرا به سراغ دل‌های سوخته آمده و به نظر می‌رسد که قصد ایجاد درد و هلاکت در دل او را دارد. شاعر احساس می‌کند که مهمان همچون برق به خانه‌اش آمده و همه چیز را به هم ریخته است. او سوال می‌کند که این مهمان بهاری، چه چیزی از او شنیده و چرا با شتاب آمده است. در عین حال، شاعر ابراز عشق و شوق می‌کند و به خوشحالی از آمدن او اشاره می‌کند. در پایان، شاعر به زیبایی و تازگی این مهمان شگفت زده است.