شمارهٔ ۵۸ سیدای نسفی
سیدای نسفی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
رویت گل سرسبد لاله زارها
خطت متاع قافله نوبهارها
در بوستان ز حسرت پابوس سرو تو
خمیازه می کشند لب جویبارها
رفتار تو گرفته سر راه کبک را
تمکین تو شکسته سر کوهسارها
ای چشمه حیات تغافل ز حد گذشت
موج سراب اشک من است آبشارها
هرگز ز دیدنت نشود سیر چشم ما
بی انتهاست سلسله انتظارها
تنگ است جامه گل رعنا به دوش من
آسوده ام ز پیرهن اعتبارها
زین قوم مرده دل چه طمع می کند کسی
بینند پیش پا به چراغ مزارها
وقت است سیدا ز پی بیخودی رویم
ما را گداخت پیرویی اختیارها
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت گل‌ها و طبیعت است و احساسات عمیق عاشقانه‌ای را به تصویر می‌کشد. شاعر به توصیف گل‌ها می‌پردازد و عشق و دلتنگی خود را نسبت به محبوبش بیان می‌کند. او به رویای دیدار محبوب اشاره دارد و بیان می‌کند که هرگز از دیدن او سیر نمی‌شود. در اینجا، احساس نیاز به آزادی و رهایی نیز به چشم می‌خورد، به طوری که شاعر در جستجوی بی‌خیالی و پیروی از محبوب خود است. همچنین، ناتوانی از رسیدن به خواسته‌ها و آرزوها و نشان دادن حسرت و انتظار نیز در شعر حس می‌شود.