شمارهٔ ۶۹ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به آزادی و گشایش پرداخته است. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که در آغوشش بیاید و به خاطر خدا گره‌ها و موانع را باز کند. او از غنچه‌ها می‌خواهد که زیبایی و عطر خود را از خویش پنهان نکنند و به نتایج مثبتی دست یابند. همچنین، شاعر از دست محتاجان درخواست می‌کند که دامان کرم را کوتاه نکند و به آنان کمک نماید. او تأکید دارد که بسته نگه‌داشتن دهان و ناتوانی در طلب، می‌تواند شخص را از نعمت‌ها دور کند. در ادامه، شاعر به اهمیت ارتباط با دیگران اشاره کرده و دعوت به گشایش در زندگی و بهبود شرایط را دارد. در نهایت، او از ساقی می‌خواهد که در میخانه را باز کند، تا دردمندان نیز بتوانند درمان یابند و در بهار، برکات جدیدی دریافت کنند.