شمارهٔ ۴ - زرگر سیدای نسفی
سیدای نسفی / شهر آشوب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
هر که یک دم همدم آن دلبر زرگر شود
سنگ گیرد لعل گردد خاک گیرد زر شود
چشم قلابی که با آن سیمتن من دیده ام
رفته رفته همچو طفل اشک سیماور شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر تأثیر عمیق عشق و زیبایی است. شاعر میگوید که هر کسی که لحظهای با معشوقی زیبا و بااستعداد وقت بگذراند، میتواند از وضعیت نامطلوب خود تغییر کند و به کمال و زیبایی دست یابد. همچنین، اشاره به چشمان زیبای معشوق دارد که به تدریج به دلفریبی و سادگی کودکانه تبدیل میشود. به طور کلی، شعر از قدرت عشق و زیبایی سخن میگوید و چگونگی تغییر انسانها از یک حالت به حالت دیگر را نشان میدهد.