نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۷ - سؤال کردن فرامرز از پیر برهمن سرایندهٔ فرامرزنامه

سرایندهٔ فرامرزنامه / فرامرزنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

دگر گفت کای بحر دانشوری

تو فرهنگیان را یکایک سری

درختی شنیدم همه برشده

زاشیا یکایک فراتر شده

ندانم چه باشد بدان سان بلند

بود روشن این شاخ بر هوشمند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شخصی به دریا دانش اشاره می‌کند و او را معلم فرهنگ و علم می‌داند. همچنین از درختی سخن می‌گوید که به شکلی عجیب و بلند شده و بر شاخه‌هایش روشنایی دیده می‌شود. او از اینکه این درخت چقدر بلند است تعجب کرده و می‌خواهد معنای آن را بفهمد.