نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۸ - جواب دادن پیر برهمن فرامرز را سرایندهٔ فرامرزنامه

سرایندهٔ فرامرزنامه / فرامرزنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

بدو گفت دانای هندوستان

که ای شمع جمع همه سیستان

درختی که فوق ثریا بود

زهر چیز برتر به بالا بود

نباشد بجز همت ای هوشمند

که فیروزگر هست همت بلند

گشاده به همت شود کار تو

ز همت شود تیز بازار تو

چو یزدان به همت شود رهنمای

تو بی همت اندر زمانه مپای

تو گر کوتهی دار همت بلند

زهمت به جایی رسد هوشمند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، دانای هندوستان به فردی که نماد خرد و دانایی است، می‌گوید که همت و اراده‌ی انسان می‌تواند او را به بالاترین موفقیت‌ها برساند. او به درختی اشاره می‌کند که همچون درختان بلند و برتر از دیگران است و این نمادی از دستاوردهای بزرگ است. او می‌افزاید که همت و اراده، کلید موفقیت است و بدون آن، فرد نمی‌تواند به جایی برسد. در نهایت، تأکید می‌کند که با همت بلند، کارها آسان‌تر و سریع‌تر انجام می‌شود و انسان از راهنمایی خداوند بهره‌مند می‌شود.