نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۶۰ - جواب دادن برهمن سرایندهٔ فرامرزنامه

سرایندهٔ فرامرزنامه / فرامرزنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

به پاسخ بدو گفت پیر گزین

که آرام در زیر تیغت زمین

به گیتی فراتر ز عدل کیان

ندانم به عالم چه بندد میان

فراخی به کیهان بود داد کی

که تنگی نسازد به گیتیش پی

شهی را که نه داد باشد نه دین

به گیتی نباشد ورا آفرین

دگر داد و دینش برآید زکاخ

شود ایمن آنگه جهان فراخ

شهی کو ز داد و دهش شد تهی

از آن شه بسی بهتر آمد رهی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بخش، پیر به شخص دیگری پاسخ می‌دهد که در زیر فشار زندگی و مشکلات قرار دارد. او می‌گوید که در دنیا، عدالت و برابری مهم است و فردی که از آن بی‌بهره باشد، در زندگی خود خوشبخت نخواهد بود. اگر کسی به عنوان پادشاه بی‌عدالت و بی‌دینی بر مردم حکمرانی کند، نمی‌تواند مورد تحسین باشد. تنها زمانی که داد و دین او برقرار شود، دنیا به آرامش و وسعت خواهد رسید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که پادشاهی که از عدالت و بخشش تهی است، بهتر است که کنار برود و دیگران را بهبود ببخشد.