بخش ۸۱ - سؤال کردن برهمن سرایندهٔ فرامرزنامه
سرایندهٔ فرامرزنامه / فرامرزنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دگر باره گفت ای جهان سخن
جوانی به سال و به دانش کهن
درختی کجا چار گوهر در اوست
همه مغز او نغز بینی و پوست
یکی ساق فرقش هزاران هزار
سیاه و سفید و نقب شش هزار
یکی شاخ او زرد و دیگر کبود
به من پیرمرد این سخن ها نمود
شنیدم که اصل وی آمد سفید
ولی فرق او نار و جوز است و بید
به هرگونه میوه بدان شاخ بر
چه گوید در این گرد والاگهر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده به مقایسه میان جوانی و پیری میپردازد و به مثالی از یک درخت میوهدار اشاره میکند. درختی که دارای چندین ساقه و شاخ با رنگها و میوههای مختلف است. گوینده بیان میکند که هر چند اصل درخت سفید است، اما شاخهای آن رنگبندیهای مختلفی دارند و هر شاخ میوهای خاص از خود ارائه میدهد. این تشبیه به جوانی و پیری نشاندهندهای است که هر دوره از زندگی، ویژگیها و دارایهای خاص خود را دارد.