شمارهٔ ۱۱۲ نسیمی
عمادالدین نسیمی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تقلید روان از ره توحید بعیدند
زان است که هرگز به حقیقت نرسیدند
ره در حرم کعبه مقصود نبردند
هرچند در این بادیه هر سوی دویدند
در گفت و شنیدند و طلبکار همه عمر
وین طرفه که همواره در این گفت و شنیدند
آن شاهد گلچهره ز رخ پرده برانداخت
وین کوردلان رنگی از آن چهره ندیدند
مستان الستند کسانی که از این جام
در بزم ازل باده توحید چشیدند
مردان خدا زنده جاوید بمانند
زان روح الهی که در ایشان بدمیدند
زنده به خدایند چو از خویش بمردند
پیوسته به حقند چو از خویش بریدند
پیری طلبی، راه مریدی سپر اول
پیران جهان جمله در این راه مریدند
این راه به کوشش نتوان یافت نسیمی
از جذبه که را تا به سوی خویش کشیدند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی دشواریهای رسیدن به حقیقت توحید پرداخته و اشاره دارد به اینکه بسیاری از افراد در تلاش برای فهم و درک معنای حقیقی آن، تنها در ظواهر و گفتوگوها غرق شدهاند و از ماهیت اصلی دور ماندهاند. شاعر بیان میکند که هر چند افراد به جستجوی معنویت میپردازند و در مسیری که به کعبه نسبت داده میشود حرکت میکنند، اما در نهایت به حقیقت نمیرسند. فقط کسانی که از میخانه عشق و توحید مینوشند و در سایه روح الهی زندهاند، به درک عمیقتری از خدا میرسند. این افراد با رهایی از خود و وابستگیهای دنیوی، به حق نزدیکتر میشوند و در واقعیت به زندگی جاویدان الهی دست مییابند. شاعر تأکید میکند که این مسیر نیازمند جستجو و تلاش حقیقی است و تنها از طریق جذبه الهی میتوان به آن دست یافت.