شمارهٔ ۱۶۷ نسیمی
عمادالدین نسیمی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
صراحی می‌زند هردم انالحق
بده ساقی می جام مروق
من از حلق صراحی می‌شنیدم
به وقت صبح تسبیح مصدق
ببین در صورت خوبان که از می
عرق چون می‌زند هردم معلق
می و ساقی به غایت سازگار است
ولی با خاطر پاک محقق
می صافی به مشتاقان حلال است
دریغ افسرده‌ها را آب خندق
نسیمی گفت: بی‌رخسار خوبان
ندارد کار ما سامان و رونق
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت می‌پردازد و از می و ساقی به عنوان نمادهای شادی و زیبایی یاد می‌کند. او با بهره‌گیری از استعاره‌ها، عشق و دوستی را مقایسه می‌کند و به شور و نشاط ناشی از می‌نوشی اشاره دارد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که در کنار شادی‌ها، غم و افسردگی نیز وجود دارد و از بی‌سامانی زندگی یاد می‌کند، به ویژه در نبود زیبایی و عشق.