نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ نسیمی

عمادالدین نسیمی / اشعار عربی و ملمع

رَأَیتُ وَجهَک مَن تَحتَ شِعرَک لَیلا

بِنورِ وَجهَک یا ذَالجَلال والِاکرام

اِذا فَنیتُ فَقُل لی بِفَضلَک فَضلا

وَجَدتُ وَجهُ بَقایی بِفیٰ و ضاد و لام

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در شعر، شاعر به زیبایی و درخشندگی چهره‌ای اشاره می‌کند که در زیر موهای لیلا نمایان است. او با ذکر این زیبایی، به بزرگی و جلال الهی اشاره می‌کند و از خداوند درخواست فضل و رحمت دارد. در نهایت، شاعر می‌گوید که با توجه به این زیبایی، او پی برده که چهره‌اش ابدی و پایدار خواهد بود.