شمارهٔ ۳۶ - بالبداهه هنگام زردی چهره‌اش بر اثر کندن پوست وی نسیمی
عمادالدین نسیمی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن دم که اجل برابر مرد شود
آهش چو نسیم صبحدم سرد شود
خورشید که پردل‌تر از او نیست کسی
در وقت فروشدن رخش زرد شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به لحظه‌ی مرگ اشاره می‌کند. وقتی که زمان مرگ فرا می‌رسد، آه و ناله‌ی انسان مانند نسیم صبح سرد می‌شود. همچنین، خورشید که هیچ‌کس را به اندازه‌ی او دلسوز نمی‌داند، در لحظه‌ی غروبش رنگش زرد می‌شود. این اشعار به تصویر کشیدن احساسات حزن انگیز و درد جدایی از زندگی اشاره دارد.