شمارهٔ ۳۸ نسیمی
عمادالدین نسیمی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود
زیرا که عبادتگه رهبان تو بود
از سنگ و کلوخ و در و دیوار کنشت
جز زمزمه ذکر تو گوشم نشنود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به کنشت (معبد) اعضای ادیان مختلف می‌رود و آن را محلی برای عبادت می‌داند. او با اشاره به مواد سازنده کنشت، از جمله سنگ و کلوخ، بیان می‌کند که فقط صدای ذکر معبودش در آنجا برایش شنیده می‌شود و این ذکر، روح و جان او را پر می‌کند.