شمارهٔ ۴۲ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی چهره معشوق اشاره کرده و آن را بهتر از قرآن می‌داند. او می‌گوید که تنها با زیبایی او می‌توان به عمق معانی دست یافت و تصویر خداوند را بر روی لوح صورتش کشید. شاعر از عشق و شگفتی‌های آن سخن می‌گوید.