شمارهٔ ۴۴ نسیمی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به خیاطی اشاره دارد که با مهارت و دقت، «جامه جان» را می‌دوزد و در این راه از آیات قرآن بهره می‌گیرد. همچنین، او تمام اسما و صفات الهی را بر پیشانی خود می‌نویسد و به راحتی از هر دو جهان عبور می‌کند. این شعر نمادی از هنر و ارتباط عمیق با معنویت است.