نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۳ نشاط اصفهانی

نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بدین درگه یکی را سر شکستند

یکی تا اندر آید در شکستند

درون خانه جز بیرون در نیست

اگر بستند در یا در شکستند

تو گر آرام جویی رام شو رام

که ما را از رمیدن پر شکستند

چه ظلم است این خدا را کاندر این بزم

مرا هم توبه هم ساغر شکستند

دل آغاز شکستن کرد تا باز

کجا طرف کلاهی بر شکستند

خدیو عقل را کشور گرفتند

امیر صبر را لشکر شکستند

بگوشم بی لبش زیبق نهادند

بچشمم بی رخش نشتر شکستند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف حالتی از شکست و درد می‌پردازد. او از وقایع تلخی صحبت می‌کند که در آن درها شکسته و امیدها از بین رفته‌اند. شاعر به آرامش درونی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگرچه دنیا پر از مشکلات و فشارهاست، باید به خود آرامش بدهد. او همچنین از ظلم خدا در این بزم زندگی و از شکست‌هایی که در قلب و عقلش رخ داده، سخن می‌گوید. در مجموع، شعر نمایانگر احساس شکست و ناامیدی، همراه با تلاش برای یافتن آرامش در این دنیای پر از درد است.