نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۰ نشاط اصفهانی

نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

گر آزرده گر مبتلا می‌پسندد

چه خوش‌تر از این کو به ما می‌پسندد

هم او دشمنان را عطا می‌فرستد

هم او دوستان را بلا می‌پسندد

چه دانیم ناخوش کدام است یا خوش

خوش است آنچه بر ما خدا می‌پسندد

چرا پای کوبم چرا دست یازم

مرا خواجه بی‌دست و پا می‌پسندد

خطای من ای شیخ بر من چه گیری

مرا عفو او با خطا می‌پسندد

طبیبا به درمان دردم چه کوشی

مرا درد او بی‌دوا می‌پسندد

نشاطا توانا و بیناست یارت

برو ناتوان باش تا می‌پسندد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی به موضوع قضا و قدر الهی و پذیرش هر آنچه که خداوند می‌پسندد می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر انسان در رنج و سختی باشد، باید به اختیار خداوند اطمینان کند، زیرا آنچه او می‌پسندد در نهایت خیر و خوبی است. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید به اشتباهات خود بیش از حد توجه کنیم، چرا که محبت و عفو خداوند فراتر از خطاهاست. نهایتاً، او اشاره دارد که بهتر است انسان در برابر مشکلات ناتوان باشد تا خداوند او را مورد لطف خود قرار دهد.