شمارهٔ ۲۲ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
حلقه‌ای خواهم به گوش ای عشق از زنجیر دوست
افسری آنگه به سر از گوهر شمشیر دوست
زلف خود پرتاب می‌سازد که می‌ترسد مگر
برنتابد با دل دیوانه‌ام زنجیر دوست
عقل در گنجینهٔ سر لوحی از تدبیر یار
عشق در آیینهٔ جان عکسی از تقدیر دوست
شمع جان‌افروز خواهد کلبهٔ تاریک ما
عشق عالم‌سوز خواهد حسن عالمگیر دوست
وادی عشق است چندانت عجب ناید نشاط
بستهٔ فتراک دشمن بینی ار نخجیر دوست
مهر تابان را از آن دل خون کند کآمیختند
مهر او با شیر ما و خون ما با شیر دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و ارتباط عمیق آن با دوست نوشته شده است. شاعر از عشق به عنوان زنجیری نرم و دلنشین یاد می‌کند که او را به دوستش متصل می‌کند. او به زیبایی زلف دوست اشاره می‌کند و می‌گوید که عشقش آنقدر قوی است که می‌تواند با دیوانگی او بازی کند. عقل و عشق را به دو جنبه مختلف از وجود انسان تشبیه می‌کند؛ عقل به تدبیر و عشق به سرنوشت اشاره دارد. همچنین، خود عشق را به شمعی در تاریکی تشبیه می‌کند که باعث روشنی و گرمی زندگی‌اش می‌شود. در نهایت، شاعر به چالش‌های عشق و وابستگی‌اش به دوست اشاره می‌کند و اهمیت این ارتباط را در زندگی‌اش تأکید می‌کند.