شمارهٔ ۲۲۹ نشاط اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساس تنهایی و ناامیدی خود اشاره می‌کند. شب به پایان رسیده و دل او هنوز آرام نشده است. او از خدا می‌پرسد که چه بر سر یار آمده است چون خبری از او نمی‌رسد. شاعر احساس می‌کند که اگرچه یار آمده، اما دلش از او خالی است و نمی‌داند چه بر سر او آمده. او به حسرت از دوری یار و بی‌خبری از او سخن می‌گوید و از ظلمی که بر او رفته، ابراز ناراحتی می‌کند. شاعر به دنبال یک دلیل برای این بی‌خبری و تنهایی خود می‌گردد و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که کسی که نه عشق دارد و نه غم، بیچاره است و از نشاط زندگی بی‌بهره است.