شمارهٔ ۲۳۳ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
توانایی چه جویی، خستگی به
بدین تندی مران آهستگی به
گرفتاران زلف پر شکن را
پریشان حالی واشکستگی به
دلا گر مهر پیوستی به یک سو
از این سوی دگر بگسستگی به
گره مگشا از آن گیسوی پر چین
که ما را از گشایش بستگی به
نشاط گه به گه کمتر ز غم نیست
اگر خود غم بود پیوستگی به
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی حس خستگی و درد ناشی از عشق و جدایی می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تلاش برای رهایی از این خستگی و غم، نباید به صورت تند و بی‌محابا باشد، بلکه باید آرام و با حوصله انجام شود. او به زیبایی زلف و گیسوی معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق به یک سمت و جدایی به سمتی دیگر کشیده می‌شود. در نهایت، شعر نشان می‌دهد که حتی اگر لحظاتی از شادی وجود داشته باشد، گاهی اوقات غم و جدایی همواره در کمین است.