شمارهٔ ۲۶۵ نشاط اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و ظرافت‌های عشق و سودای دل می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد، زیرا ارزش دوری از محبوبش بیشتر از جامی نیست. او زلف محبوب را به عنوان دامی می‌بیند که در آن گرفتار شده است. شاعر در بازار عشق به دنبال تاثیر و ارادت است و احساس می‌کند که دنیا به کام خود می‌چرخد. در نهایت، او در آتش عشق خود همیشه در حال سوختن است و از دوست می‌خواهد که در این دشت که سرشار از نشاط است، حواسش را جمع کند تا تیر عشق او را به بی‌راهه نبرد.