شمارهٔ ۹۶ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
نه دست من همین بهر هلاکم دامنت گیرد
به سد امید اگر آیی به خاکم دامنت گیرد
از آن ناله که می‌ترسم مرا با ذوق بیدادت
چو بیند دیگری بعد از هلاکم دامنت گیرد
مده چاک گریبان در کف آلوده‌دامانان
که دست عشق پاک از جیب چاکم دامنت گیرد
دهی بر باد اگر خاکم ز دامانت غباری کم
که باشم من که دستی در هلاکم دامنت گیرد
تو خرسندی که از قتلم ز غم فارغ شدی من زین
که گر خود گردانگیزی ز خاکم دامنت گیرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت‌ها بیانگر احساسی عمیق از عشق و وابستگی هستند. شاعر به معشوق خود می‌گوید که حتی اگر مرگ او نزدیک باشد، حضور و زیبایی او باعث امیدواری‌اش می‌شود. او از ترس اینکه دیگران پس از مرگش به معشوق نزدیک شوند، نگران است و به او می‌دهد که عشق واقعی باید پاک و دور از آلودگی باشد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که حتی اگر معشوق او را به خاک بسپارد، باز هم پیوند و عشق او در یادش باقی خواهد ماند. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده‌ی عاطفه‌ی عمیق و نازک‌دلی شاعر در مواجهه با مرگ و جدایی است.