شمارهٔ ۱۰۹۸ حکیم نزاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک بانوی خاص به نام نغوله می‌پردازد. شاعر ویژگی‌های ظریف و دلربای او را همچون چالاکی، زیبایی صورت و گردن او تعریف می‌کند. او از زنجیرهایی که به دور نغوله است نیز گلایه می‌کند و می‌پرسد چرا او را محدود کرده‌اند، در حالی که نغوله قابلیت صید دل‌ها را دارد. در ادامه، شاعر به وقایع مختلف و چالش‌های مربوط به زیبایی و جذابیت نغوله اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که او حتی در میان مشکلات مختلف، هنوز هم مقامی خاص دارد. در نهایت، شاعر با اشاره به داستان ناهمواری‌های نغوله و تأثیرش بر دیگران، به زیبایی‌اش ادامه می‌دهد.